Gezondheid en/of ziekte...
Gezondheid en/of Ziekte, als gevolg van je manier van leven.
De Nederlandse spreekwoorden en gezegden hebben een wijsheid in zich die al heel oud is. Hieronder volgen enkele van die spreekwoorden en hun vertaling naar het lichaam:
- Niet door de knieen willen gaan. Knieproblemen hebben te maken met je hart; keihard zijn voor jezelf levert knieproblemen op.
- Halsstarrig/hardnekkig zijn. Je nek is bedoeld om soepel te kunnen draaien. Verstart zijn in je visie levert nekproblemen op.
- Zwartgallig zijn. Last van lever en/of galblaas heeft te maken met het wegslikken van je boosheid en dit niet willen uiten.
- Ziende blind zijn. Levert vaak oogproblemen op; je bent niet bereid om op een andere manier te willen kijken naar het probleem.
- Laaghartig zijn. Dit vertelt dat je hart op de verkeerde plaats zit. Je wilt niet meer luisteren naar de taal van je hart en je bedenkt een valse daad die je gaat uitvoeren. Dit levert vaak hartproblemen op.
- Horende doof zijn. Dit wil zeggen dat je niet wilt luisteren naar je innerlijke stem/je innerlijk weten. Dit leidt vaak tot gedeeltelijke of gehele doofheid en/of oorontsteking.
-Pisnijdig zijn ,maar dit niet uiten, leidt vaak tot blaasontsteking.
-Longproblemen, hebben te maken met niet gaan staan voor wie je bent.
-Pukkels of uitslag in je gezicht, heeft te maken met niet geuite boosheid, dus niet je ware gezicht laten zien.
-Struikelen en vallen, heeft te maken met niet geaard zijn, evenals je hoofd stoten.
Perfectionisme is ook vaak de bron van vele klachten. Waarom? Als perfectionist eis je 100% van jezelf; dit haalt vrijwel niemand. Het gevolg is dat je voortdurend ontevreden bent over jezelf en continu bezig bent met de controle op je acties, om weer niet zo’n situatie te krijgen als de vorige keer. Je eist steeds meer van jezelf en je ontevredenheid wordt steeds groter als je dit niet waar kunt maken. S’Nachts in bed lig je te woelen en kunt je denken niet loslaten; in wezen lig je in bed te werken, je voor te bereiden op de volgende dag.
Je rust niet uit en je hersenen, spieren en zenuwen raken overbelast omdat je je niet ontspant. Op een gegeven moment krijg je spierpijn en/of zenuwontstekingen.
Het begint meestal in je armen, nek en schouders en breidt zich op een gegeven moment uit naar je benen. Vaak krijg je er ook psoriasis bij, zo rond de ellebogen.(het achter de ellebogen hebben= niet eerlijk zijn tegenover jezelf)(jezelf op de huid zitten).
Als ” binnenvetter” slik je gifstoffen weg(boosheid,etc.) die door je nieren gefilterd worden. Als je dit te vaak wegslikt raken je nieren op een gegeven moment zo overbelast dat ze hun klus niet meer aankunnen. Dan gaat je huid als 3e nier functioneren. We hebben een vrij grote hoeveelheid huid, dus we kunnen weer even vooruit met het reinigen van ons lichaam via de huid. Alleen is het wel zo, dat het lichaam specifiek laat zien waar ons probleem zit, door daar pukkels of huidirritaties te laten ontstaan.
Ons lichaam vertelt als onze beste raadgever hoe we met ons lichaam om gaan, of dit juist beter kunnen veranderen omdat we anders lichamelijke klachten en ziekten krijgen. Er ontstaat energetisch dan een blokkade. Niet luisteren naar de klachten, maakt dat het lichaam zich steeds sterker moet laten horen/voelen waardoor de kwalen verergeren.
Wat er eigenlijk aan de hand is, is dat ons lichaam onze geest weer terugroept in het lichaam. Omdat we meestal niet willen luisteren naar wat ons lichaam te vertellen heeft, moet dit wel door middel van pijn gaan. Dan pas zijn we bereid uit ons drukke bestaan te stappen en rustiger aan te gaan doen(denk bijvoorbeeld aan een hernia).
Door middel van de kwaal op die speciale plek probeert ons lichaam ons te vertellen wat we niet in harmonie met ons lichaam/ons leven doen.
Waarom willen we niet luisteren naar ons lichaam?
Een belangrijke reden is dat ons als kind al afgeleerd is om samen te werken met ons gevoel, wat weergegeven wordt door ons lichaam.
We leven in een wereld van “Niet zeuren, maar doorgaan”. Dit heeft gemaakt dat we als kind maar beperkt, of helemaal niet over onze paranormale waarnemingen mochten praten. Wat we als kind waarnamen bij onze ouders of bij anderen klopte namelijk precies.
In onze spontaniteit van het pure kind zijn, zeiden we tegen onze ouders wat we waarnamen; deze waarneming prikte exact in de pijnplek/blokkade van onze ouders en maakte dat die blokkade vrij kwam. Die volwassene zou nu eigenlijk moeten huilen over de problemen die ineens naar boven zouden komen door de keel. Maar als je 20 jaar je problemen hebt weggeslikt en er als volwassene niet naar wil kijken, wordt je alleen maar boos als iemand je de waarheid over jezelf laat zien. Dus dat kleine kind kreeg van vader of moeder te horen:”Snotneus, wie denk je wel dat je ben, eerst denken voordat je wat zegt.”
Het kleine kind kromp ogenblikkelijk ineen van angst, want ”zijn waarneming klopte niet” volgens die volwassene en volwassenen hebben altijd gelijk. Voortaan zou het kind eerst gaan denken voordat het ooit nog durfde te praten over zijn gevoelens.
Het kind nam een stap terug uit het leven en ging alles eerst analyseren/overdenken. De geest van het kind trok zich terug uit het lichaam en ging in zijn hoofd wonen(in de controletoren).
Door deze situatie ontstonden enkele gevolgen voor het kind, namelijk:
- het kind mocht niet meer spontaan zijn omdat alle gedachten eerst door het denken goedgekeurd en aangepast moesten worden, voordat het door de keel geuit mocht worden. (het kind stond niet meer in de draaikolk van zijn /het leven)
-het kind wilde aardig gevonden worden, want het was onzeker geworden en had extra waardering nodig. Daartoe slikte het boosheid, verdriet en teleurstelling weg, wat zich als blauwzuurachtige gifstof in de darmen ging ophopen (het kind werd een binnenvetter). De enige manier om van deze blauwzuurachtige stof weer af te komen is door erover te praten, dus het door de keel weer naar buiten brengen. Dit doet men meestal pas als men veel ernstige lichamelijke klachten heeft, of als men oneerlijk behandeld wordt door het leven.
Als geest niet meer geheel in het lichaam wonen, maar in of boven het hoofd verankerd zijn i.p.v. tot aan de onderkant van de voeten, noemt men niet geaard zijn; er treedt dan een aardewet op om de mens weer te aarden. Dit gebeurt door oneerlijkheid die deze mens dan aantrekt. Door de oneerlijkheid wordt deze persoon boos, verdrietig of teleurgesteld, waardoor de geest die alleen nog in het hoofd woonde, weer terug moet keren in het lichaam, omdat daar iets pijnlijks gebeurt. Die geest kijkt dan door de ogen van zijn persoon naar buiten en denkt dan:”Dit is niet een wereld waarin ik mijzelf mag zijn” en trekt zich dan weer terug in het hoofd. De levensvreugde gaat dan steeds meer ontbreken bij zo iemand.
Bloed is levensvreugde; moeite met het leven betekent dat de geest niet meer in het lichaam wil wonen, niet meer wil voelen omdat dit te pijnlijk is. Het gevolg zal zijn: koude voeten, koude handen , kortom steeds een koud lichaam. Ook ontstaat er eerder vermoeidheid, omdat er onder deze omstandigheden een verdikking in het bloed zal gaan ontstaan, waardoor het bloed trager kan gaan stromen, wat ten koste van de vitaliteit zal gaan.
Hoe wijzer een mens is, hoe moeilijker het is om hier op aarde te zijn, omdat de meeste mensen je niet begrijpen. De meeste mensen op aarde hebben oogkleppen op; hiertussen zit hun bewustzijn. Wijze mensen (oude zielen) hebben een bredere levensvisie(opgebouwd in die vele levens die ze geleefd hebben), die bestaat uit èèn of meerdere halve cirkels van bewustzijn, van waaruit ze kijken naar alle levenssituaties. Wijze mensen worden vrijwel voortdurend verkeerd of niet begrepen.
De mensen met de oogkleppen op kunnen niet uitstaan dat ze niet begrijpen wat die ander zegt en gaan een discussie aan. Als ze hierbij nog niet begrijpen wat die ander zegt, gaan ze deze persoon proberen met cynische opmerkingen onderuit te halen of deze persoon te mijden. Die wijze persoon voelt zich daardoor nog minder thuis op deze wereld,waardoor hij zich nog meer terug zal trekken, met als gevolg nog meer kou en nog meer oneerlijkheid wat hem overkomt en minder levensdoelen die zullen lukken. Zelf niet in de vorm(in het lichaam) zitten, maakt dat het moeilijk is om dingen op aarde vorm te geven(te verwezenlijken).
Aarding is dus een noodzaak.
Een goeie oefening om te aarden is de kokosmat.
Zet een muziekje op met een tamtam-ritme erin en ga vervolgens op een kokosmat met je blote voeten een kwartier stampen of wrijven op die maat van die muziek.
Breng die geest die in of boven je hoofd hangt tot onder die warm wordende voetzolen en je zult merken als je dit een of twee keer doet op een dag, dat je lichaam warmer blijft/wordt, er minder oneerlijkheid in je leven zal voorkomen, alles wat je aanpakt beter lukt omdat je dan langer geaard blijft en je het leven ook steeds leuker zult gaan vinden.
(C) 2011 - Alle rechten voorbehouden